Dit jaar (terug) geen buitenlands avontuur maar wel een 3-daagse naar onze eigen Kempen. Een eerste kennismaking met deze mooie streek was er eentje met een uniek verblijf én een accent op culinair lekker eten. Het sprak mij aan om te overnachten in een boshut met een tikkeltje luxe en ik volgde ook het advies van de uitbaters wat betreft het lekker eten in de buurt. Ik neem je in deze blog mee naar de Kempen met zijn #staywild karakter en verrassende #smaakpallet.
Op zo’n twee uur rijden van onze woonplaats Wingene liggen de Kempen, een streek met een authentiek karakter waar je veel kan wandelen, kan proeven van pure smaken in de keuken en op een originele manier kan logeren.
Dat laatste was belangrijk en daarmee is mijn kort avontuur gestart. Ik had al eens gelezen over het nieuwe concept in Retie (opening in 2020) en heb in december 2020 twee nachten geboekt in Treelodge – boomhut Tjiftjaf. Het recreatiedomein met drie boomhutten valt zodanig in de smaak dat het moeilijk is om een plekje te veroveren. Eind augustus was de enige kans, dus mijn plan kon groeien.
Treelodge – een huisje in de bomen
Laat het geen misvatting zijn, de boomhutten zijn niet in een boom gebouwd maar staan wel in een beboste omgeving en op een stevige palenstructuur. Doordat je dus met een trap naar boven in de hut gaat, leef je wel tussen de bomen en heb je een uniek zicht op de natuur rond jou. Wakker worden met al die vogeltjes, een bosmuis die wegglipt tussen het gestapelde hout buiten, die typische bosgeur, een glimp op het mos van het dak van de sauna. Zoveel indrukken die je gewoon tot rust brengen.
De hut heeft alle nodige luxe wat ik nodig heb om mij goed te voelen. Een goede douche, deftig toilet, leuk houten lavabomeubel en de inrichters hebben oog voor details. Er hangt een wc-rolletje aan een gladde tak; er staat een heksenbezem voor de deur om het terras te vegen. Het eerste moment heb je ogen tekort.
En dan de keuken, helemaal in orde met alles erop en eraan maar ik heb deze niet veel gebruikt (behalve de vaatwasmachine want deze heb ik thuis niet). Bij de verwelkoming ontvang je een volledige informatiebundel met leuke tips om te doen in de omgeving en mijn oog viel op de lekkere keuken.
Sharing in Kasterlee
Kasterlee, de Hoge Rielen, er gaat een belletje rinkelen in mijn hoofd. Dat was één van de eerste kampplaatsen die ik heb bezocht toen ik leidster was bij de KSA.
Nu heb ik Kasterlee anders leren kennen. Na een kayaktocht op de Kleine Nete en een warme douche van mijn reisgenoten, ben ik naar bistro Kan10 getrokken. Een zaak volledig in de stijl die mij aanspreekt. Een warm interieur, grote ramen, mooi terras. Samen op reis gaan, is samen genieten en momenten “sharen”. Het komt dan ook goed uit dat hun specialiteit een #sharingmenu is. Ik laat me verleiden door de apéro van het huis op basis van gin en meteen krijg ik er een hapje bij die smeekt om verlost te worden.
Wat volgt is een revelatie van smaken en met de nodige uitleg van het vriendelijke personeel geniet ik van iedere hap. De mensen in de keuken weten hoe ze ‘werelds’ en ‘streekgebonden’ moeten combineren en brengen alles in een ongedwongen sfeer tot op je bord. En ja, ik deel met mijn partner en dochter tot ons buikje zo rond is en ik al wegdroom van een dessert in de boomhut.
De avond valt – de Tjiftjaf bekent kleur
Op het domein van Treelodge heb je diverse mogelijkheden om te koken in de natuur. Van een Weber op gas, grillplaat boven een vuurschaal, bakken op een ring tot een #openfirebbq. Ik kies ervoor om een kampvuurtje op te starten en wat marshmallows te roosteren en popcorn klaar te maken. Een glaasje rode wijn is mijn favoriet op dat moment en dan ga ik de trap op naar mijn dessert.
Op de bovenverdieping kan je met twee slapen maar je kan ook een bad nemen, met zicht op het bos! Ik neem mijn dessert met wat geurende olie en ik geniet van een babbel met mijn dochter en de playlist van mijn partner. Echt een verkwikking in de bomen. Een topmomentje zeker als je thuis enkel kan douchen.
Ondertussen bekent de Tjiftjaf zijn kleuren. Iedere boomhut is genoemd naar een dier die daar ook leeft in de natuur. Ik verblijf in de Tjiftjaf, gelinkt aan een slanke boszanger die eigenlijk weinig kleur heeft maar wel zijn eigen naam zingt. Als de zangvogel gaat slapen, geeft de hut wel zijn gezelligheid prijs.
Koken is een Ambacht
Koken is een kunst, maar het is zeker ook een ambacht. Ik ben mij ervan bewust dat het hard werken is in een keuken waar je kunstwerken aflevert. Na ons ontbijt in de hut, een koffie in de natuur, een gezelschapspelletje moeten we helaas al terug inpakken. Maar we hebben nog een lunchmenu tegoed. Ik boekte voor 3 personen in restaurant Ambacht in Kasterlee.
Ik heb meteen een klik met het eigentijds fris interieur en een vriendelijke Ellen doet mij meteen op mijn gemak voelen. Broer en zus runnen deze zaak op de grote baan naar Lichtaart. Ik kies hier voor de frisse cocktail op basis van vermout. En dan terug die verfijnde hapjes op een originele wijze gepresenteerd. Ik wil gewoon terug. Misschien moet ik meer Bobbejaanland bezoeken en mij bedenken op het laatste moment en gaan lunchen. Waarom is Kasterlee twee uur rijden 😦 ?
De uitbaters ambiëren misschien geen ster maar ze krijgen wel een ster van mij. Ze deden mij genieten van een krokantje, ijsbolletjes met tomatensmaak, een perfect gebakken stukje rundslende, een ganache om u tegen te zeggen en zo kan ik blijven doorgaan.
Heel onze vakantie in de Kempen krijgt eigenlijk een ster. De volgende keer ga ik terug en plan ik een paar wandelingen in, want dat kwam nu niet aan bod. Ik wou natuurlijk wel genieten van het uniek verblijf in de boomhut en dan loop je niet voortdurend weg denk ik dan. Plus eten is een primaire behoefte! Toch?
Ideaal zou zijn, mochten jullie als lezer van mijn blog eventueel ook een tip kunnen meegeven voor een overnachting, activiteit of belevenis in de Kempen! Doen he, dan brengen we samen content.
#dekempen #staywild #treelodge #ambacht #kan10 #Retie #Kasterlee #livinginnature#samencontent #ingeblogt
Inge blogt 