Voor we het vergeten wil ik nog even deze blog schrijven. 2020 zal voor lange tijd in ons geheugen gegrift staan; de start van een pandemie! Op het moment dat ik typ, is het zelfs nog niet voorbij en veel mensen zullen nog lang emotionele en financiële herinneringen of gevolgen met zich meedragen. Dat besef ik maar al te goed. Toch was het ook een periode waar we terug moesten vallen op een kleine wereld; deze van thuis en dat heeft veel mensen aan het denken gezet.
Onze eigen kleine wereld
Lockdown, thuis blijven, alles gesloten, alleen boodschappen doen, thuiswerken, allemaal situaties die iedereen nu ook wel kent. Tot voor 2020 was daarvan geen sprake. Zoals iedereen moest ik terugkeren naar mijn eigen kleine wereld en dat is thuis. Voor mijn job geen probleem, voor de school van mijn dochter in eerste instantie ook geen issue, voor mezelf helemaal niet moeilijk.
In deze moderne tijd konden we gemakkelijk schakelen door de huidige technologie naar thuiswerken en afstandsleren (lees hierbij: uiteraard als de soort job het toelaat). Vanuit mijn administratieve functie was dat nu wel een voltreffer. Thuis de telefoon opnemen van het kantoor; werken “in the cloud”, het zijn zaken die nu evident zijn maar was er 10 jaar geleden een pandemie dan stonden we toch nog voor een groter probleem denk ik dan.
Wat blijft er over
Nu pas in de lente van 2022 krijgen we een grote vrijheid terug. Geen mondmaskers meer zodat we terug gezichtsuitdrukkingen of lachende tanden zien. In alle ongedwongenheid iets gaan eten met losse babbels aan tafel. Kortere wachtrijen aan de kassa omdat de afstand van 1,5m alweer weggevallen is. Een knuffel of zoen als je afspreekt met vrienden. Je smartphone die op zak kan blijven omdat er geen scan moet gemaakt worden van een appje die aantoont als je binnen mag of niet.
Maar wat blijft er over van dat goed gevoel die we hadden toen we echt niet anders konden dan leven in onze eigen kleine wereld. Ik hoorde veel verhalen van vrienden die vanuit een drukke job of een job met onregelmatige uren, toch wel konden genieten van het thuis zijn.
Vermits je niet veel mocht doen, leerden we wandelen in de natuur, je eigen dichte omgeving ontdekken. Vrienden kwamen niet thuis maar zag je op een nieuwe wandelroute. Ook wel ‘sparen’ hoorde erbij, niet gaan shoppen of gaan eten is geld in de portemonnee houden. Gelukkig kwamen er veel initiatieven op gang van restaurants waar je lekkere afhaalgerechten thuis kon opwarmen. Met een handleiding op hoeveel graden je de oven moest zetten, werd je een chef-kok in eigen huis.
Tijd geeft kracht
Ik had tijd, jij had tijd. Tijd om het huis te onderhouden, om klussen te doen waar je anders niet toekwam. Tijd om dicht bij elkaar te zijn, te babbelen en samen te koken. Ik heb Hello Fresh ontdekt met recepten die ieder gezinslid kan klaarmaken; met de nadruk op ‘ieder’ :-). Er kwam zelfs een gezelschapsspel uit de kast piepen.
Geef toe, tijd geeft kracht. Tijd hebben is zalig. Nu moeten we al weer tijd maken en aandacht hebben voor onze zelfzorg. Dat is sowieso iets heel persoonlijks. Het komt erop neer dat je toch even uit je routine stapt en niet eens bezig bent met je job of met en ander. Zie wat werkt voor jezelf. Voor de één is dat wandelen, tuinieren, sporten, bewegen. Of gewoon eens niets doen, je focussen op iets wat je net omgekeerd doet dan anders. Je werkdag duidelijk afsluiten, stilstaan met wat je wilt of eens bij jezelf inchecken.
Hoe je deze zelfzorg invult is gelijk, maar het blijft belangrijk dat je teruggrijpt naar de nieuwe inzichten die je vást en zeker had in het begin of in de loop van 2020. We mogen het niet vergeten als het een positief effect had.
#ingeblogt #samencontent #inspiratie #zelfzorg #tijdgeeftkracht #wandelenindenatuur
Inge blogt 